ผลการค้นหา

ตี 4* *ตี 4 *ตี 4*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 868 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ตี 4"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เข่น

ก. ทุบหรือตีอย่างแรงเพื่อให้แบนเป็นต้น เช่น เข่นมีด.
 พจนานุกรมไทย

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).
 พจนานุกรมไทย

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).
 พจนานุกรมไทย

ประหรณ์

(แบบ) น. การตี, การฟัน, การทำร้ายด้วยอาวุธ; อาวุธ. (ส. ปฺรหรณ).
 พจนานุกรมไทย

โปโล

น. การเล่นแข่งขันอย่างหนึ่ง โดยขี่ม้าตีลูกกลมด้วยไม้.
 พจนานุกรมไทย

รกบิน

น. รกที่ไม่ออกมาตามปรกติภายหลังคลอด แต่กลับตีขึ้นข้างบน.
 พจนานุกรมไทย

วสุมดี

[-สุมะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ป., ส. วสุมตี).
 พจนานุกรมไทย

ษัษฏี

[สัดสะตี] น. จำนวน ๖๐. (ส.; ป. ฉฏฺี).
 พจนานุกรมไทย

หนนะ

[หะนะนะ] น. การฆ่า, การตี, การกำจัด. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

เสี้ยว

น. ส่วน ๑ ใน ๔ เช่น เขาผ่าแตงโมออกเป็น ๔ เสี้ยว, ส่วนย่อย เช่น เขาผ่าฟักทองเป็นเสี้ยวเล็ก ๆ. ว. เฉ, ไม่ตรง, เช่น เธอตัดผ้าเสี้ยว.
 พจนานุกรมไทย

จดุรงค์

[จะดุรง] (แบบ) ว. องค์ ๔. (ป. จตุร + องฺค).
 พจนานุกรมไทย

ซีป่าย

น. ชื่อทหารกองหนึ่ง ในรัชกาลที่ ๔ เอาแบบมาจากทหารซีปอย.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด