ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).
น. วัณโรคที่เกิดในทรวงอกหรือในช่องท้อง.
(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.
ก. ถ่วงหนักลง เช่น ก้นแย้ ท้องแย้.
น. พื้นราบตอนบนของเรือ, พื้นราบตอนบนสุดของอาคาร.
น. เครื่องกีดกั้นขวางทางในสมัยโบราณ ปักเสาสูงราว ๒ ศอก มีไม้เสาทับหลัง ขวางถนนเป็น ๒ แนวเยื้องไม่ตรงกัน ปลายต่อปลายเกินกันทั้ง ๒ ข้าง, ค่ายผนบบ้านหล่อ จั้นหล่อ หรือ จำหล่อ ก็เรียก. (ลำดับสกุลเก่า; ลัทธิ). (จ. จั้ง ว่า กีด, ขวาง; โหล่ว ว่า ถนน).
น. การแสดงอย่างหนึ่ง เดินไปบนลวด.
น. ใบเสมาบนกำแพงเมือง.
ก. กดตราลงบนเอกสาร.
น. ขอบหูตอนบน.
(สำ) ก. คิดทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้.
น. ยางชั้นนอกที่หุ้มล้อรถจักรยานหรือรถยนต์เป็นต้น มีดอกหล่อเป็นลวดลายต่าง ๆ เพื่อให้เกาะถนน ข้างในกลวงสำหรับใส่ยางใน.