ผลการค้นหา

คนยากจน* *คนยากจน *คนยากจน*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,791 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนยากจน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทั้งหลาย

ว. หมดด้วยกัน เช่น คนทั้งหลายเกิดมาแล้วต้องตาย, มีจำนวนมาก เช่น คนทั้งหลายเขาพูดกันว่า.
 พจนานุกรมไทย

พัลลภ

[พันลบ] น. คนสนิท, คนโปรด. (ป., ส. วลฺลภ).
 พจนานุกรมไทย

มานิต

[-นิด] ว. ผู้ที่คนนับถือ, ผู้ที่คนยกย่อง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ยามิก

น. คนเฝ้ายาม, คนเฝ้ายามเวลากลางคืน. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

รัชกะ

น. รชกะ, คนย้อมผ้า, คนซักผ้า. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

โรงเตี๊ยม

น. ที่พักคนเดินทาง, โรงแรม. (จ. เตี๊ยม ว่า ที่พักคนเดินทาง).
 พจนานุกรมไทย

สองผม

ว. มีอายุแล้ว หมายถึงคนที่มีผมหงอกบ้างแล้ว เช่นพูดว่า คนสองผม.
 พจนานุกรมไทย

สาธุชน

น. คนดี, คนที่มีคุณงามความดี, (ใช้ในการยกย่อง). (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อเจลก,อเจละ

[อะเจ-ลก] น. คนไม่นุ่งผ้า, คนเปลือย, ชีเปลือย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

เอกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองโดยคนคนเดียว. (อ. monocracy).
 พจนานุกรมไทย

หมาหวงก้าง

(สำ) น. คนที่หวงของที่ตนไม่มีสิทธิ์, คนที่กันท่าคนอื่นในสิ่งที่ตนได้ใช้ประโยชน์แล้วหรือใช้ประโยชน์ไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

ทิ้งกระจาด

น. ประเพณีทางศาสนาอย่างหนึ่งของจีน โดยนำอาหาร ข้าวสาร และเงินใส่กระจาดเล็ก ๆ ทึ้งให้คนยากจนแย่งกันแบบโปรยทาน ต่อมาใช้ทิ้งติ้วหรือสลากสำหรับนำไปขึ้นของแทน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด