ค้นเจอ 22,192 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วินเทจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระเกริ่น

(กลอน) ว. ระบือ เช่น กระเกริ่นกระเกริกกฤษฎา. (อุเทน).

เทพบริษัท

[เทบบอริสัด] น. พวกเทวดา. (ส.).

เทพบุตร

[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).

เทวนะ

[เทวะ-] (แบบ) น. การเล่น, การเล่นสกา, การกรีฑา. (ป., ส.).

ไทยทาน

[ไทยะ-] น. ของสำหรับทำทาน. (ป. เทยฺยทาน).

ฝนห่าแก้ว

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ฝนลูกเห็บขนาดเล็ก เช่น ฝนห่าแก้วตกแล้วพ้นไป ฝนห่าใหญ่เทลงเทลง.

อาเทศ

[-เทด] น. การแนะนำ, คำชี้แจง, คำบอกเล่า, คำสั่ง, กฎ. (ส.; ป. อาเทส).

จตุรงคโยธา

[จะตุรงคะ-] น. กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ. (ป., ส. จตุรงฺค + โยธา).

อาเทสนาปาฏิหาริย์

น. การดักใจเป็นอัศจรรย์ หมายถึง การดักใจทายใจคนได้อย่างน่าอัศจรรย์, เป็นปาฏิหาริย์อย่าง ๑ ในปาฏิหาริย์ ๓ ได้แก่ อิทธิปาฏิหาริย์ อาเทสนาปาฏิหาริย์ และอนุสาสนีปาฏิหาริย์.

นิเทศ

นิเทศน์, นิเทส

เจโตวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยอำนาจแห่งจิต เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ ปัญญาวิมุติ. (ป. เจโตวิมุตฺติ).

วิกเขป

[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ