ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ภูเขาหิน. (ป. เสลปพฺพต; ส. ไศลปรฺวต).
น. ผีพุ่งไต้, อุกลาบาต ก็เรียก. (ป. อุกฺกาปาต; ส. อุลฺกาปาต).
[บันพดตะ-] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).
ก. ติ, ติเตียน, เช่น สามสิ่งนี้โหดให้ โทษแท้คนฉิน. (โลกนิติ), มักใช้เข้าคู่กับคำ ติ เป็น ติฉิน.
[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).
น. การพูด, ถ้อยคำ. ว. ควรพูดติ, ควรกล่าวติ. (ป. วชฺช; ส. วทฺย).
[-กุดติ] (ปาก) ว. ที่สนิทเป็นที่ไว้วางใจได้.
ก.พรวดพราดอย่างลุกลน (เป็นคำใช้ในทางที่ติ).
[กีระติ] (แบบ) น. เกียรติ. (ส.).
[เกียดติพูม] น. เกียรติเพราะความนิยม.
[จะยุดติ] (กลอน) ก. จุติ. (ส.).
[ชาดติพูม] น. ถิ่นที่เกิด.