ผลการค้นหา

มักย่อง* *มักย่อง *มักย่อง*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,449 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มักย่อง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มัค,มัค-,มัคคะ

[มักคะ-] (แบบ) น. ทาง. (ดู มรรค). (ป. มคฺค; ส. มรฺค).
 พจนานุกรมไทย

มีแก่ใจ

ก. เอาใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่, มีนํ้าใจ, มักกร่อนเป็น มีกะใจ.
 พจนานุกรมไทย

โมกโคก

(ปาก) ว. มีสัณฐานใหญ่และนูน (มักใช้แก่หน้าผาก).
 พจนานุกรมไทย

ยง

ว. อร่ามเรือง, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น โฉมยง ยุพยง.
 พจนานุกรมไทย

ยวด

ว. เป็นที่สุด, มักใช้คู่กับคำอื่น เช่น ยวดยง ยวดยิ่ง ยิ่งยวด.
 พจนานุกรมไทย

ยังมี

ว. มี (มักใช้ในบทนิทานหรือในวรรณคดี) เช่น แต่ปางหลังยังมีกรุงกษัตริย์.
 พจนานุกรมไทย

ยางอาย

น. ความกระดาก, ความละอายใจ, มักใช้ในประโยคปฏิเสธว่า ไม่มียางอาย.
 พจนานุกรมไทย

ยี่หระ

(ปาก) ก. สะทกสะท้าน, ไยดี, มักใช้ในความปฏิเสธ เช่น ไม่เห็นยี่หระ.
 พจนานุกรมไทย

เยียน

ก. ไปมาหาสู่, มักใช้ควบกับคำ เยี่ยม เป็น เยี่ยมเยียน, เยือน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เยื้อ

ก. ยาวนาน, ไม่ใคร่จะจบสิ้น, มักใช้ว่า ยืดเยื้อ.
 พจนานุกรมไทย

ระทวย

ก. ระทด, มักใช้เข้าคู่กับคำ ระทด เป็น ระทดระทวย.
 พจนานุกรมไทย

ลับหู

ว. ไม่ได้ยินถึง, มักใช้เข้าคู่กับคำ ลับตา เป็น ลับหูลับตา.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด