ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ไม่มีจะกิน, ขาดแคลนอาหาร, มีไม่พอกิน.
น. ตัวเอง เช่น ไม่พอเลี้ยงอาตมา. (ส.).
(สำ) ก. หาเพียงแค่พอกินไปมื้อหนึ่ง ๆ, ทำพอให้เสร็จไปชั่วครั้งหนึ่ง ๆ.
(แบบ) น. แร่. (ส. ปรฺวต + ธาตุ).
(แบบ) น. พญาเขา. (ส. ปรฺวต + ราช).
(แบบ) น. ชาวเขา. (ส. ปรฺวต + วาสินฺ).
(แบบ) น. ยอดเขา. (ส. ปรฺวต + ศิขร).
น. ลม. (ป., ส. วาต).
ว. วิกฤต. (ป. วิกต).
[อุกกะลาบาด] น. อุกกาบาต. (ส. อุลฺกาปาต; ป. อุกฺกาปาต).
ก. ไหวน้อย ๆ, พอไหวได้บ้าง.
ก. ดื่มนํ้าแต่น้อย ๆ พอให้ชุ่มคอ.