ค้นเจอ 511 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พสิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาลัญญู

[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).

กาศิกพัสตร์

น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

ภูษิต

ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).

วิภูษิต

ว. แต่งแล้ว, ประดับแล้ว. (ส.; ป. วิภูสิต).

ศิษฎิ

[สิดสะดิ] น. การสอน. (ส. ศิษฺฏิ ว่า การปกครอง, การลงโทษ).

กากณึก

[กากะหฺนึก] น. ทรัพย์มีค่าเท่าค่าแห่งชิ้นเนื้อพอกาพาไปได้; ชื่อมาตราเงินอย่างตํ่าที่สุด. (ป. กากณิกา).

บุคคลสิทธิ

[บุกคะละสิด, บุกคนละสิด] (กฎ) น. สิทธิเหนือบุคคล เช่น สิทธิของเจ้าหนี้เหนือลูกหนี้.

กระซุง

น. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).

กระพอกวัว

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กะพ้อ

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กะลิงปลิง

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ