ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะริวัดตะกำ] (แบบ) น. การหมุนเวียน.
[ริดสะหฺยา] (โบ) น. ริษยา.
[-จะริยะ-] (แบบ) น. อาจารย์. (ป., ส. อาจารฺย).
[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.
[บอริเฉด, บอริเฉทะ-, บอริเฉดทะ-] น. การกำหนด; ข้อความที่รวบรวมเอามาจัดเป็นตอน ๆ, ข้อความที่กำหนดไว้เป็นหมวด ๆ. (ป. ปริจฺเฉท).
[ปะริ-] น. นักบวชผู้ชายในอินเดีย นอกพระพุทธศาสนา, เพศหญิงใช้ว่า ปริพาชิกา หรือ ปริพาชี. (ป. ปริพฺพาชก).
[อุสุบ, อุสุพะ-, อุสุบพะ-] น. วัวผู้, อุสภ ก็ว่า. (ป. อุสภ; ส. ฤษภ, วฺฤษฺภ).
ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า.
[-ผฺลุบ-โผฺล่] ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ.
[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.
[ชะ-] ก. ช้อนตาลอบชำเลืองดูด้วยความสนใจ.
ว. อ้าปากงาบ ๆ ด้วยอาการชัก.