ค้นเจอ 636 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท.ด."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นฤตย,นฤตย-,นฤตย์

[นะริดตะยะ-, นะริด] น. การระบำ, การฟ้อนรำ, การเต้นรำ. (ส.).

ปรเมษฐ์

[ปะระเมด, ปอระเมด] น. ผู้สูงสุด คือ พระพรหม. (ส.).

เศวต,เศวต-

[สะเหฺวด, สะเหฺวดตะ-] น. สีขาว. (ส.; ป. เสต).

ปรางค์ปรา

[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.

อีสาน

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

ประทุษฏจิต,ประทุษฐจิต

[ปฺระทุดตะจิด, ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.

วิจิตรศิลป์

[-จิดตฺระสิน, -จิดสิน] น. ศิลปะที่มุ่งแสดงในด้านคุณภาพของความงามมากกว่าประโยชน์ใช้สอย.

ชัมพูนท

[ชำพูนด] น. ทองคำเนื้อบริสุทธิ์ (ในคัมภีร์ไตรภูมิกล่าวว่า เกิดใต้ต้นหว้า), ชมพูนท ชมพูนุท หรือ ชามพูนท ก็ว่า. (ป.; ส. ชามฺพูนท).

โคตร

โครต, โคต, โคด

โตนด

[ตะโหฺนด] น. ตาลโตนด. (ดู ตาล).

เทียด

(ปาก) น. พ่อหรือแม่ของทวด, เชียด ก็ว่า.

ธาตุเจดีย์

[ทาด-] น. เจดีย์บรรจุพระธาตุ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ