ค้นเจอ 477 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชาติ,ชาติ,ชาติ-,ชาติ-

[ชาด, ชาติ-, ชาดติ-] น. รส เช่น ไม่เป็นรสไม่เป็นชาติ.

ญาติเภท

[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).

ทานาธิบดี

น. เจ้าของทาน. (ป., ส. ทาน + อธิปติ).

ธรรมสถิติ

น. ความตั้งอยู่โดยธรรมดา, ความตั้งอยู่แห่งกฎ, ความตั้งอยู่แห่งยุติธรรม. (ส.; ป. ธมฺมิติ).

ปีติ

น. ความปลาบปลื้มใจ, ความอิ่มใจ. (ป.; ส. ปฺรีติ).

ยัษฏิ

[ยัดสะติ] น. ไม้เท้า. (ส.; ป. ยฏฺิ).

ยุติ,ยุติ-,ยุติ-

[ยุดติ-] ก. ชอบ, ถูกต้อง. (ป. ยุตฺติ; ส. ยุกฺติ).

วดี

น. รั้ว, กำแพง. (ป. วติ; ส. วฺฤติ).

มธุร,มธุร-,มธุระ

[มะทุระ-] น. อ้อยแดง; ความหวาน, ความไพเราะ. ว. หวาน, ไพเราะ. (ป., ส.).

โลกวิทู

[โลกะ-] น. “ผู้รู้แจ้งซึ่งโลก” คือ พระพุทธเจ้า. (ป.; ส. โลก + วิทุ).

ชย,ชย-

[ชะยะ] น. การชนะ. (ป., ส.). (ดู ชัย).

ชัย,ชัย-

[ไช, ไชยะ-] น. การชนะ, ความชนะ. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ