ผลการค้นหา

ตีหม้อ* *ตีหม้อ *ตีหม้อ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 454 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ตีหม้อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เดียร,เดียระ

[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).
 พจนานุกรมไทย

ตีห่าง

ก. ตีตัวออกหาก, ไม่คบหาสมาคมด้วยเหมือนเดิม.
 พจนานุกรมไทย

ท้องเฟ้อ

ว. อาการที่ลมในกระเพาะตีขึ้นเพราะอาหารไม่ย่อยและเป็นพิษ.
 พจนานุกรมไทย

ทุบตี

ก. ทำร้ายร่างกายด้วยการทุบ ตี เตะ ต่อย เป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

บาดแผล

น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

เบาไม้

ว. ว่านอนสอนง่าย ไม่ค่อยถูกเฆี่ยนถูกตีนัก (ใช้แก่เด็ก).
 พจนานุกรมไทย

มโหระทึก

น. กลองโลหะชนิดหนึ่ง ใช้ตีเป็นสัญญาณและประโคม.
 พจนานุกรมไทย

ลาย

(ถิ่น-อีสาน) น. ทำนองเพลงที่ใช้ตีโปงลาง.
 พจนานุกรมไทย

กมณฑลาภิเษก

[กะมนทะ-] (แบบ) น. หม้อนํ้าสรง เช่น อนนเต็มในกมณฑลาภิเษก. (ม. คำหลวง มหาราช). (ป., ส. กมณฺฑลุ = หม้อนํ้า + ส. อภิเษก = รด).
 พจนานุกรมไทย

กบ

ว. เต็มมาก, เต็มแน่น, เช่น ข้าวกบหม้อ มะพร้าวมีลูกกบคอ.
 พจนานุกรมไทย

จับเจี๋ยว

น. หม้อดินเล็ก ๆ มีพวยและที่จับสำหรับต้มนํ้า. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

ภฤงคาร

[พฺริง-] น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ส.; ป. ภิงฺคาร).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด