ค้นเจอ 8,040 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด-ฟ-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วสันต,วสันต-,วสันต์

[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

สันถว,สันถว-,สันถวะ

[สันถะวะ-] น. การนิยมชมชอบกัน, การสรรเสริญซึ่งกันและกัน; ความคุ้นเคย, ความสนิทสนมกัน. (ป.; ส. สํสฺตว).

กุ

(โบ) ก. กรุ เช่น กุกดดดาน คือ กรุกระดาน. (จารึกสยาม).

แจตร

[แจด, แจดตฺระ] น. เดือน ๕ ตามจันทรคติ. (ส. ไจตฺร).

ดล,ดล,ดล-

[ดน, ดนละ-] น. พื้น, ชั้น, เช่น พสุธาดล. (ป., ส. ตล).

แพทย,แพทย-,แพทย์

[แพดทะยะ-, แพด] น. หมอรักษาโรค. (ส. ไวทฺย).

กบ

น. เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว บ ป พ ฟ ภ สะกด ว่า แม่กบ หรือ มาตรากบ.

เจริด

[จะเหฺริด] (แบบ) ว. งาม, เชิด, สูง, เช่น ป่านั้นเจริดจรุงใจก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

นวปฎล

[นะวะปะดน] ว. นพปฎล, มีเพดาน ๙ ชั้น หมายความถึง เศวตฉัตร. (ป.).

นิรโฆษ

[-ระโคด] (แบบ) น. เสียงดัง, เสียงกึกก้อง. ว. ไม่มีเสียง, เงียบ, สงบ, สงัด. (ส.).

หฤษฎ์

[หะริด] ว. น่าชื่นชม, ยินดี; สนุก, สบาย, ดีใจ. (ส. หฺฤษฺฏ; ป. หฏฺ).

บุตร,บุตร-

[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ