ค้นเจอ 497 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ดาริณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ประวีณ

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

ประอึง

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

ปหาน

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

พาณโยชน์

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).

ฤกษณะ

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).

วิษาณ

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

บริพัตร

[บอริพัด] ก. หมุนเวียน, เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป; สืบสาย. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ตึงเปรี๊ยะ

ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.

บริขา

[บอริ-] (แบบ) น. คู, สนามเพลาะ. (ป. ปริขา).

บริบวรณ์

[บอริ-บวน] (โบ; กลอน) ก. บริบูรณ์.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ