ค้นเจอ 690 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ช-ค-บ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุนากัน,อุดากัน

ว. เล็บยาว. (ช.).

แอหนัง

น. นางชี. (ช.).

กรวบ,กร๊วบ

[กฺรวบ, กฺร๊วบ] ว. เสียงดังเช่นเคี้ยวถูกของแข็ง.

กระดุบ ๆ

ว. อาการที่เต้นตุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น, ดุบ ๆ ก็ว่า; อาการที่เคลื่อนที่ไปอย่างช้า ๆ เช่น เด็กคลานกระดุบ ๆ.

กะอูบ

(ถิ่น-พายัพ) น. ผอบ เช่น จึงแก้เอาเสื้อและผ้าคาดศีรษะใส่ในกระอูบคำ. (ประชุมพงศ. ๑๐).

งาบ ๆ

ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), พะงาบ พะงาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า. [ไทยขาว งาบ ว่า อ้า, งาบสบ ว่า อ้าปาก (เพื่อหายใจ)].

ตุบ ๆ

ว. อาการที่ชีพจรเป็นต้นเต้นเป็นระยะ ๆ.

หยุบ ๆ

ว. อาการที่ขึ้น ๆ ลง ๆ เช่น นกเด้าลมทำหางหยุบ ๆ.

หรบ ๆ

ว. หรับ ๆ.

ยาชกะ

[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).

โยชกะ

[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).

ลาบวช

ก. นำดอกไม้ธูปเทียนไปขอขมาผู้ใหญ่ที่นับถือเพื่อลาไปบวช.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ