ผลการค้นหา

ชนนินาถ* *ชนนินาถ *ชนนินาถ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 402 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ชนนินาถ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ช้างสาร

(สำ) น. ผู้มีอำนาจ ในความว่า ช้างสารชนกัน หญ้าแพรกก็แหลกลาญ.
 พจนานุกรมไทย

ทอ

(ถิ่น) ก. ขวิด, กระทบ, ชน, เช่น วัวควายทอคนตาย.
 พจนานุกรมไทย

ผู้ไทย

น. ชนชาติไทยสาขาหนึ่งแถวสิบสองจุไทย.
 พจนานุกรมไทย

มวล

[มวน] ว. ทั้งหมด, ทั้งสิ้น, ทั้งปวง, เช่น มวลชน มวลมนุษย์, ทั้งมวล ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

แม้ว

น. ชนชาวเขาพวกหนึ่งอยู่ทางเหนือของประเทศไทย เรียกตัวเองว่า ม้ง.
 พจนานุกรมไทย

ละเม็ด

น. ชนชาวเขาจำพวกข่า อยู่ทางแคว้นสิบสองจุไทย.
 พจนานุกรมไทย

วีรชน

[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
 พจนานุกรมไทย

ห้อมล้อม

ก. โอบล้อม, แวดล้อม, เช่น ฝูงชนห้อมล้อมดาราภาพยนตร์ชื่อดัง.
 พจนานุกรมไทย

นิโรธสมาบัติ

[นิโรดทะสะมาบัด, นิโรดสะมาบัด] (แบบ) น. การเข้าสู่นิโรธ เป็นวิธีพักผ่อนของพระอรหันต์. (ป. นิโรธสมาปตฺติ).
 พจนานุกรมไทย

ปริสัญญู

[ปะริสันยู] น. ผู้รู้จักประชุมชนและกิริยาที่จะต้องประพฤติต่อประชุมชนนั้น ๆ ว่า หมู่นี้เมื่อเข้าไปหาจะต้องทำกิริยาอย่างนี้ จะต้องพูดอย่างนี้ เป็นต้น. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สลายตัว

ก. เปลี่ยนสภาพ เช่น ยาบางชนิดสลายตัวในน้ำ; อาการที่ฝูงชนซึ่งรวมตัวกันเพื่อประท้วงเป็นต้นแล้วต่อมาได้แยกย้ายกันไป เช่น กลุ่มชนที่มาประท้วงได้สลายตัวไปหมดแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

พสกนิกร

[พะสกกะนิกอน, พะสกนิกอน] น. คนที่อยู่ในประเทศ ไม่ว่าจะเป็นพลเมืองของประเทศนั้นหรือคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ก็ตาม.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด