ผลการค้นหา

ชนชาติ* *ชนชาติ *ชนชาติ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 361 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ชนชาติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุพเพสันนิวาส

[บุบเพ-] น. การเคยเป็นเนื้อคู่กัน, การเคยอยู่ร่วมกันในชาติก่อน. (ป. ปุพฺเพสนฺนิวาส).
 พจนานุกรมไทย

มัน

ก. เพลิน, ถูกอกถูกใจ, ออกรสออกชาติ, เช่น เกาเสียมัน.
 พจนานุกรมไทย

ลูกครึ่ง

น. ลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นคนต่างชาติกัน, ครึ่งชาติ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ฮวน

น. คำที่จีนใช้เรียกคนต่างชาติ. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

มองโกลอยด์

น. ชนชาติผิวเหลือง มีลักษณะผมดำเหยียด หน้ากว้าง จมูกเล็ก ตาเรียว เช่น ไทย จีน ลาว เขมร เวียดนาม. (อ. Mongoloid).
 พจนานุกรมไทย

โยน,โยน,โยนก

น. ชื่อชนชาติกรีก ซึ่งชาวอินเดียเรียกเพี้ยนมาจากคำ Ionia; ชื่อเรียกชาวไทยทางล้านนา, ยวน หรือ เยาวนะ ก็เรียก. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ลาว

น. ชื่อประเทศและชนชาติที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดต่อกับไทย เขมร เวียดนาม พม่า และจีน, เรียกเต็มว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว.
 พจนานุกรมไทย

กปิตัน

(โบ) น. กัปตัน, นายเรือ; หัวหน้าหมู่ชน.
 พจนานุกรมไทย

คลาคล่ำ

ก. ไปหรือมาเป็นจำนวนมาก เช่น ฝูงชนคลาคล่ำเต็มท้องถนน.
 พจนานุกรมไทย

บัพพาชน์

[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).
 พจนานุกรมไทย

พาณโยชน์

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).
 พจนานุกรมไทย

รัชนะ

[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด