ค้นเจอ 22,119 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "จินตะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มุต,มุต-,มุตตะ,มุตตะ

[มุดตะ-] น. นํ้าปัสสาวะ, นํ้าเบา, เยี่ยว. (ป. มุตฺต; ส. มูตฺร).

ศกฏะ

[สะกะตะ] น. เกวียน. (ส.; ป. สกฏ).

สักฏะ,สักตะ

[สักกะตะ] (แบบ) น. ภาษาสันสกฤต. (ป. สกฺกฏ, สกฺกต).

หาดก,หาตกะ

[-ดก, -ตะกะ] น. ทองคำ. (ป., ส. หาฏก).

อาฆาตนะ

[-ตะนะ] น. การฆ่า, การตี; สถานที่ฆ่าคน. (ป., ส.).

อุตดร,อุตร,อุตร-

[อุดดอน, อุดตะระ-] น. อุดร. (ป., ส. อุตฺตร).

อุตมางค์

[อุดตะมาง] น. ส่วนสูงสุดของร่างกาย คือ หัว. (ส. อุตฺตมางฺค).

นั่งขัดตะหมาด

(ปาก) ก. นั่งขัดสมาธิ.

วินาศสันตะโร

[วินาด-] (ปาก) ว. ความเสียหายป่นปี้ เช่น รถชนกันวินาศสันตะโร.

อาจิณสมาจาร

[อาจินนะสะมาจาน] น. มรรยาทที่เคยประพฤติมาจนติดเป็นนิสัย. (ป. อาจิณฺณสมาจาร).

ตรุณ,ตรุณะ

[ตะรุน, ตะรุนะ] (แบบ) น. เด็กรุ่น. ว. ดรุณ, หนุ่ม, อ่อน, รุ่น, เพศหญิงใช้ว่า ตรุณี. (ป., ส.).

สุตกวี

[สุตะกะวี, สุดตะกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการแต่งร้อยกรองตามที่ได้ยินมา. (ป.; ส. ศฺรุต).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ