ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ดวงชาตาเวลาเกิดของคนที่ชี้ว่าจะได้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
[-ตะนะ] น. การฆ่า, การตี; สถานที่ฆ่าคน. (ป., ส.).
[-ทาน] น. ความมีใจโอบอ้อม, ความเป็นคนใจบุญ, ความเผื่อแผ่. (ส. เอาทารฺย).
น. คนแปลกหน้า, คนที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.
[บุกคน-] น. คน, มนุษย์ปุถุชน.
น. คนเล่นกล, คนแสดงกล.
น. คนที่รัก, คนที่ชอบใจ. (ช.).
ก. ให้คน ๒ คนวิ่งแข่งกัน.
[ติงสะ-] (แบบ) ว. สามสิบ, โดยมากใช้ว่า ดึงส์. (ป. ตึส, ตึสติ).
[ทิวะสะ] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).
[ทุดสะ-] (แบบ) น. ผ้า เช่น กฐินทุสทาน ว่า ถวายผ้ากฐิน. (ป. ทุสฺส).
[สะหัดสะ-] ว. หนึ่งพัน คือ ๑๐ ร้อย (๑,๐๐๐). (ป.; ส. สหสฺร).