ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.
ก. ปล่อยให้ลมออกทางรูก้น, ตด.
น. ลมตะโก้. (ดู ตะโก้ ๒).
น. ลม. (ป., ส. วาต).
[พัดสะตฺรา] (แบบ) น. สูบลม. (ส.).
ก. แล่นก้าวให้ใบเฉียงลม.
[อะปานะ-] น. ลมหายใจออก. (ป., ส.).
ว. ดังลั่น เช่น เสียงคลื่นลมอึงอล.
ก. โผเข้าไปอย่างรวดเร็ว เช่น โถมตัวเข้าหา; รวมกำลังพุ่งเข้าใส่ เช่น โถมกำลัง.
น. อาวุธสำหรับยิงให้ลูกออกจากลำกล้องด้วยกำลังดินระเบิดหรือแรงอัดดันด้วยลมเป็นต้น. (ศร หน้าไม้ เกาทัณฑ์ โบราณเรียกว่า ปืน; ปืนที่ใช้กำลังไฟ เรียกว่า ปืนไฟ).
[ยุคันตะ-] น. ลมในที่สุดยุค หมายความว่า ลมที่มาทำลายโลกเมื่อสิ้นยุค. (ป.).