ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โลกกะ-] น. แผ่นดิน. (ป., ส.).
[-กะ-] ก. แย้ม, บาน. (ป., ส.).
[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).
[-นะกะ] น. พ่อค้า. (ป.).
[เอกกะ-] ว. มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันหมด.
[เอกกะ-] (ไว) น. คำที่กล่าวถึงสิ่งเดียว.
[เอกกะ-] ว. เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน, เป็นแบบเหมือนกัน.
[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).
[ปะกะติ, ปกกะติ] ว. ธรรมดา, เป็นไปตามเคย, ไม่แปลกไปจากธรรมดา, ปรกติ ก็ว่า. (ป.; ส. ปฺรกฺฤติ).
[มักกะตะกะ] (แบบ) น. แมงมุม. (ป. มกฺกฏก; ส. มรฺกฏก).
(ปาก) น. ผู้ที่อ่อนแอสู้ใครไม่ได้.
[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).