ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).
น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).
(โบ) ก. จับ, ถือ, เช่น ชดกรกระลึงกุมแสง. (ลอ).
[กากะคะติ] น. ชื่อกาพย์ชนิดหนึ่ง มีดำเนินกลอนอย่างกาที่บินไป เช่น สรรเพ็ชญ์เจ้าได้ ทรงฤทธิ์เรืองไกร ย่อมบำเพงทาน ให้พระวิมุติ โลกุดรญาณแสวงศีลาจาร ประเสริฐหนักหนา. (ชุมนุมตำรากลอน).
[กากะหฺนึก] น. ทรัพย์มีค่าเท่าค่าแห่งชิ้นเนื้อพอกาพาไปได้; ชื่อมาตราเงินอย่างตํ่าที่สุด. (ป. กากณิกา).
น. แบบสอนอ่านที่แจกตามรูปตามมาตรา ก กา กง กน ฯลฯ เช่น ก กา กิ กี ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ ก กา กง กัง กาง กิง ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ กง.
[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).
[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).
[ปฺระวิสันชะนี] ก. ใส่เครื่องหมายวิสรรชนีย์.
[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).
น. อุปสรรค; เครื่องกีดขวาง, แก่ง. (ส. วิฆน).
[-ชะยะ] น. ความชนะ. (ป., ส. วิชย).