ค้นเจอ 411 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เหยี่ยว,นกอินทรี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระหิด

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ยาจก,ยาจนก

[-จก, -จะนก] น. คนขอทาน. (ป., ส.).

ลาป,ลาป-,ลาป-

[ลาปะ-, ลาบ-] น. นกมูลไถ. (ป.).

เวหังค์

น. วิหงค์, นก. (ป. วิหงฺค; ส. วิหํค).

สลาบ

[สะหฺลาบ] น. ปีกของนก; ขน. (ข.).

สุวะ

[-วะ] น. นกแขกเต้า. (ป.; ส. ศุก).

เอี้ยงคำ

(ถิ่น-พายัพ) น. นกขุนทอง. (ดู ขุนทอง).

จากพราก,จากพาก

[จากกะพรฺาก, จากกะพาก] น. ชื่อนกในวงศ์นกเป็ดนํ้า (ทางวรรณคดีนิยมว่า คู่ของนกนี้ต้องพรากจากกันจะครวญถึงกันในเวลากลางคืน), จักรพาก หรือ จักรวาก ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).

ปุ๋ยหมัก

น. ปุ๋ยที่ได้จากนำเศษอินทรียวัสดุมากองสุมไว้ รดน้ำให้ชื้นและทิ้งไว้ให้เกิดการสลายตัวโดยการกระทำของจุลินทรีย์ อาจผสมสารเคมีเข้าไปด้วยเพื่อให้มีธาตุอาหารเพิ่มขึ้นหรือให้อินทรียวัสดุสลายตัวเร็วขึ้น.

กุงอน

[-งอน] น. นกช้อนหอย เช่น มีกุโงกกุงานและกุงอน. (สมุทรโฆษ).

ชกา

[ชะ-] (กลอน) น. นกสาลิกา. (กล่อมช้างของเก่า).

ซ่อง,ซ่อง,ซ่อง ๆ

ว. เงื่อง, เซื่อง, เช่น นกยางเดินซ่อง ๆ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ