ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ชะ-] (กลอน) ก. ชัก เช่น เคล้าฟ้าเคลือกเปลวลาม พระรามพระลักษณชวักอร. (แช่งน้ำ).
[ยานะวิดทะยา, ยานนะวิดทะยา] น. ปรัชญาสาขาหนึ่งว่าด้วยกำเนิดลักษณะและความถูกต้องแห่งความรู้ ตลอดจนวิธีหาความรู้. (อ. epistemology).
[ปัดจะยา-] (แบบ) น. อาการที่เป็นเหตุต่อเนื่องกัน คือ ปฏิจจสมุปบาท. (ป. ปจฺจยาการ).
[-รดจะนาจาน] น. อาจารย์ผู้แต่งคัมภีร์. (ป. คนฺถ + ป., ส. รจน + ส. อาจารฺย).
น. ชื่อเกลือชนิดหนึ่งในตำรายาไทย.
น. ยารักษาโรค. (ป. คิลาน + เภสชฺช).
น. ยางไม้สำหรับยาเรือเป็นต้น.
ก. แช่เครื่องยาไว้ในของเหลวมีเหล้าเป็นต้น.
ก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.
[ปฺริยานุด] น. น้องที่รัก. (ส.).
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).