ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. แปลกไปจากคนอื่น, ผิดจากปรกติวิสัย.
ก. เอาความผิดของเจ้าไปโพนทะนา; เอาใจออกหาก.
ก. อ้างพุทธพจน์ผิด ๆ ถูก ๆ.
[-ทาระ-] (แบบ) น. การประพฤติผิดในเมียเขา. (ส.).
ก. ระวังรักษาตนไม่ให้ประพฤติผิดศีล.
น. ความเป็นผู้รู้ผิดรู้ชอบตามปรกติ.
[สะหฺมักสะมา] ก. ขอขมาในความผิดที่ได้กระทำไปแล้ว.
(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.
(สำ) ก. เห็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง, เห็นผิดเป็นชอบ ก็ว่า.
[อะปะกาน] น. ความผิด, โทษ; การทำร้าย, การดูถูก. (ส.).
[อะปะราทะ-] น. ความผิด, โทษ. (ป., ส.).
[ถะหฺลำ] ก. ลํ้าล่วง เช่น ถลำเข้าไป, พลั้งพลาดตกลงไป เช่น ถลำลงคู.