ค้นเจอ 476 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ลมพายุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภัสตรา

[พัดสะตฺรา] (แบบ) น. สูบลม. (ส.).

ลมพัดหลวง

น. ลมตะโก้. (ดู ตะโก้ ๒).

เสียดใบ

ก. แล่นก้าวให้ใบเฉียงลม.

อปาน,อปาน-

[อะปานะ-] น. ลมหายใจออก. (ป., ส.).

อึงอล

ว. ดังลั่น เช่น เสียงคลื่นลมอึงอล.

พัด

น. เครื่องโบกหรือกระพือลม. ก. ปัดไป, โบก, กระพือ, เช่น เอาพัดมาพัดไฟ พายุพัดฝุ่นตลบ; หมุนอย่างใบพัดพัดลมหรือใบพัดเครื่องบิน.

ยุคันตวาต

[ยุคันตะ-] น. ลมในที่สุดยุค หมายความว่า ลมที่มาทำลายโลกเมื่อสิ้นยุค. (ป.).

หลอดลม

น. ทางเดินอากาศหายใจส่วนล่าง อยู่ระหว่างท่อลมส่วนอกกับถุงลมปอด. (อ. bronchus, lower airways).

ว่าวเหลิง,ว่าวเหลิงลม

[-เหฺลิง] น. ว่าวติดลมส่ายไปมาบังคับไม่อยู่. (สำ) ว. เพลินจนลืมตัว เช่น กลัวต้องลมแล้วจะหาวเหมือนว่าวเหลิง. (อภัย).

แล่นก้าว

ก. แล่นเรือใบเฉียงไปเฉียงมาแบบสลับฟันปลาเพื่อให้ถึงจุดหมายซึ่งอยู่ทางด้านต้นลม, แล่นทวนลม ก็ว่า.

กระวูดกระวาด

ว. กระวีกระวาด, ทำโดยเร็วอย่างลมพัดวูดวาด.

คึ่ก,คึ่ก ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เสียงลมพัดคึ่ก ๆ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ