ค้นเจอ 511 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พสิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะถัว

น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).

กะทับ

น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

กาหัก

น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).

กินปลิง

น. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ช้อนนาง

น. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).

ผกเรือก

น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).

ภังคี

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กรรบาสิกพัสตร์

[กับบาสิกะ-] น. ผ้าอันทอด้วยฝ้าย คือ ผ้าฝ้าย. (ใน ม. ร่ายยาว นครกัณฑ์ ว่า มาแต่แคว้นกาสี). (ส. วสฺตฺร ว่า ผ้า).

กากภาษา

[กากะพาสา] น. ชาติกา เช่น ลางมารนิรมิตอินทรีย์เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. (คำพากย์).

ศิกษก,ศิกษกะ

[สิก-สก, สิกสะกะ] น. ผู้เล่าเรียน; ครู, ผู้สอน; ผู้รู้. (ส.).

กาลเทศะ

[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ