ค้นเจอ 6,705 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พระสโท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โทหฬะ

[-หะละ] (แบบ) น. ความปรารถนาของหญิงตั้งครรภ์, ความแพ้ท้อง. (ป.; ส. โทหล, โทหท).

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

กาสะ

(ราชา) น. การไอ, ใช้ว่า พระกาสะ. (ป., ส.).

ตโมหร

น. พระจันทร์. (ส. ตโมหร ว่า ผู้คลายความมืด).

ธรรมนิยาม

น. ความแน่นอนแห่งธรรมดา คือ พระไตรลักษณ์. (ส.; ป. ธมฺมนิยาม).

นรเศรษฐ์

[นอระ-] น. คนประเสริฐ; พระราชา. (ส.).

นิศากร

น. พระจันทร์. (ส.; ป. นิสากร).

พรหมบถ

น. ทางไปสู่พระพรหม, ทางไปสู่ความดีสูงสุด. (ส.).

ภรณีภู

น. ผู้เกิดจากดาวภรณี คือ พระราหู. (ส.).

ภาณุ

น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).

ภาณุมาศ

น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ