ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).
[สะรายุด] น. อาวุธคือศร. (ส. ศร + อายุธ).
ว. พอเหมาะพอดีกัน เช่น ขิงก็ราข่าก็แรง สมน้ำสมเนื้อกันดีแล้ว.
[-ปะรายะ-, -ปะราย-] น. ภพหน้า. (ป., ส.).
[อับสอน] น. นางฟ้า. (ส. อปฺสรสฺ; ป. อจฺฉรา).
น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).
[ปฺรากาน] น. กำแพงสำหรับป้องกันการรุกราน. (ส. ปฺราการ; ป. ปาการ).
น. คำเป็นประธาน, พุทธวจนะ, คำบาลี. (ป. ปาวจน).
[อุดตะราสาด, อุดตะราอาสาด, อุดตะราสานหะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๑ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปครุฑหรือช้างพัง, ดาวแตรงอน หรือ ดาวราชสีห์ตัวเมีย ก็เรียก. (ส. อุตฺตราษาฒ; ป. อุตฺตราสาฬฺห).
[กฺรัน] ว. เล็ก, แคระ, เช่น กรวดกรันขราราย. (สุธน).
[ปะราไช] น. ความพ่ายแพ้. ก. พ่ายแพ้. (ป.).
(กลอน) ก. รา, วางมือ, เช่น ใช่จักร้าโดยง่าย. (นิทราชาคริต).