ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะหฺลาบ] น. ปีกของนก; ขน. (ข.).
[-วะ] น. นกแขกเต้า. (ป.; ส. ศุก).
(ถิ่น-พายัพ) น. นกขุนทอง. (ดู ขุนทอง).
[จากกะพรฺาก, จากกะพาก] น. ชื่อนกในวงศ์นกเป็ดนํ้า (ทางวรรณคดีนิยมว่า คู่ของนกนี้ต้องพรากจากกันจะครวญถึงกันในเวลากลางคืน), จักรพาก หรือ จักรวาก ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).
[-งอน] น. นกช้อนหอย เช่น มีกุโงกกุงานและกุงอน. (สมุทรโฆษ).
[ชะ-] (กลอน) น. นกสาลิกา. (กล่อมช้างของเก่า).
ว. เงื่อง, เซื่อง, เช่น นกยางเดินซ่อง ๆ.
(กลอน) ว. เสียงเช่นเสียงนกเล็ก ๆ ร้อง.
ว. สีนกพิราบหรือสีเทาอมฟ้า.
[ทะมอ] ว. สีมอ, สีนกกระเรียน.
น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง เช่น บ่าวขุนกางเขนเขจร. (สมุทรโฆษ).
[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).