ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิสะทอน] น. งูพิษ. (ส.).
ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).
น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).
[กากะพาสา] น. ชาติกา เช่น ลางมารนิรมิตอินทรีย์เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. (คำพากย์).
[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).
[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).
[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).
น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).
[กากะคะติ] น. ชื่อกาพย์ชนิดหนึ่ง มีดำเนินกลอนอย่างกาที่บินไป เช่น สรรเพ็ชญ์เจ้าได้ ทรงฤทธิ์เรืองไกร ย่อมบำเพงทาน ให้พระวิมุติ โลกุดรญาณแสวงศีลาจาร ประเสริฐหนักหนา. (ชุมนุมตำรากลอน).
ยศฐาบรรดาศักดิ์
ลัดดาวัลย์, ลดาวัณย์
ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง ยกเว้นชื่อเฉพาะ
(แบบ) น. เสียง, เสียงดัง, เสียงสูง, เสียงแหลม. ก. ข้าม เช่น ฝ่ายคนผู้ข้าได้ดำรวจดารทาน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. ตาร).