ค้นเจอ 498 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ดาวิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิษธร

[วิสะทอน] น. งูพิษ. (ส.).

วิสิฐ

ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

กากภาษา

[กากะพาสา] น. ชาติกา เช่น ลางมารนิรมิตอินทรีย์เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. (คำพากย์).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

กาลเทศะ

[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).

กาลัญญู

[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).

กาศิกพัสตร์

น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).

กากคติ

[กากะคะติ] น. ชื่อกาพย์ชนิดหนึ่ง มีดำเนินกลอนอย่างกาที่บินไป เช่น สรรเพ็ชญ์เจ้าได้ ทรงฤทธิ์เรืองไกร ย่อมบำเพงทาน ให้พระวิมุติ โลกุดรญาณแสวงศีลาจาร ประเสริฐหนักหนา. (ชุมนุมตำรากลอน).

ยศถาบรรดาศักดิ์

ยศฐาบรรดาศักดิ์

ลดาวัลย์

ลัดดาวัลย์, ลดาวัณย์

ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง ยกเว้นชื่อเฉพาะ

ดาร,ดาร-,ดาระ

(แบบ) น. เสียง, เสียงดัง, เสียงสูง, เสียงแหลม. ก. ข้าม เช่น ฝ่ายคนผู้ข้าได้ดำรวจดารทาน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. ตาร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ