ค้นเจอ 4,130 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนตาย,ผู้ตาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หวานลิ้นกินตาย

(สำ) ก. หลงเชื่อคำพูดเพราะ ๆ หรือคำสรรเสริญเยินยอ จะได้รับความลำบากในภายหลัง.

ตีตนตายก่อนไข้

(สำ) ก. กังวลทุกข์ร้อนหรือหวาดกลัวในเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น.

ไปตายเอาดาบหน้า

(สำ) ก. ยอมไปเผชิญกับความทุกข์และความลำบากข้างหน้า.

ทับที่

ว. เรียกอาการที่นอนตรงที่ของคนตายว่า นอนทับที่.

ขาน

ว. ใช้ประกอบต่อคำ “ตาย” ว่า ไม้ตายขาน หมายความว่า ต้นไม้ที่ยืนต้นตายเป็นแถว ๆ.

ข้าวแจก

(ถิ่น-อีสาน) น. ข้าวที่ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ตาย.

เจ้ามรดก

(กฎ) น. ผู้ตายซึ่งมีทรัพย์มรดกตกทอดแก่ทายาท.

ทักษิณานุประทาน

น. การทำบุญอุทิศส่วนกุศลเพิ่มให้แก่ผู้ตาย. (ส.).

บุพเปตพลี

[-เปตะพะลี] น. บุญที่อุทิศให้แก่ญาติผู้ตายไปก่อน.

ทั้งกลม

ว. ทั้งปวง, ทั้งหมด, ทั้งสิ้น; เรียกหญิงที่ตายพร้อมกับลูกที่อยู่ในท้องด้วยว่า ตายทั้งกลม คือ ตายทั้งหมด.

เบือ

ว. เกลื่อนกลาด (ใช้แก่กริยาตาย) ในคำว่า ตายเป็นเบือ คือ ตายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.

มรณภาพ

[มอระนะพาบ] น. ความตาย. ก. ตาย (ใช้แก่พระสงฆ์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ