ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-บวน] ก. ประดับ, แต่ง. ว. วิจิตร. (แผลงมาจาก กบูร).
น. คำกลอนที่แต่งอย่างร่าย. (ชุมนุมตำรากลอน).
น. เรือนยอดเช่นปราสาท เช่น ธก็แต่งกุฎาคาร ปราสาท. (ลอ.).
น. ผ้าที่เย็บทาบอยู่ชั้นในของเครื่องแต่งกาย.
น. บทร้อยกรองที่แต่งเป็นฉันท์สำหรับกล่อมช้าง.
[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).
[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).
ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).
[มนทะนะ] น. เครื่องประดับ, อาภรณ์; การแต่ง. (ป., ส.).
ก. ขึ้นต้นกลอนแล้วโยนให้คนอื่นแต่งต่อ.
ก. เด็ดหรือตัดเพื่อแต่ง เช่น ลิดกิ่ง ลิดใบ.
[ละเบง] (กลอน) ก. แต่ง, ประพันธ์. (ข. เลฺบง ว่า การเล่น).