ค้นเจอ 23 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "แมงบ้งขน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แมง

น. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่มีร่างกายแบ่งเป็น ๒ ส่วน คือ ส่วนหัวกับอกรวมเป็นส่วนเดียวกันส่วนหนึ่ง และส่วนท้องอีกส่วนหนึ่ง มีขา ๘ หรือ ๑๐ ขา ไม่มีหนวด ไม่มีปีก เช่น แมงมุม แมงดาทะเล แมงป่อง มักเรียกสับกับคำว่า แมลง.

แมลงวัน

แมงวัน

แมงกว่าง

ดู กว่าง.

แมงกาย

(ถิ่น-พายัพ) น. ผีเสื้อกลางคืน. (ดู ผีเสื้อ ๑).

แมงคา

ดู แมงคาเรือง.

แมลงสาบ

แมลงสาป, แมงสาบ, แมงสาป

แมลงภู่

แมลงพู่, แมงภู่

ทั้งชื่อแมลงและหอย

แลง

น. แมง ในคำว่า แลงกินฟัน.

ขตอย

[ขะ-] น. แมงป่อง. (ข. ขฺทวย).

วิจฉิกะ

[วิด-] น. แมงป่อง, มักใช้ว่า พฤศจิก. (ป.; ส. วฺฤศฺจิก).

พฤศจิก

[พฺรึดสะจิก] น. แมงป่อง; ชื่อกลุ่มดาวรูปแมงป่อง เรียกว่า ราศีพฤศจิก เป็นราศีที่ ๗ ในจักรราศี, ราศีพิจิก ก็ว่า. (ส. วฺฤศฺจิก; ป. วิจฺฉิก).

แลงกินฟัน

น. ชื่อโรคซึ่งเข้าใจผิดว่ามีแมงชนิดหนึ่งเกาะกินรากฟันทำให้ฟันผุ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ