ค้นเจอ 5,424 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "แกสบี้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บี้

ก. กดหรือบีบให้แบนหรือผิดจากรูปเดิม. ว. แฟบผิดปรกติ เช่น จมูกบี้.

บี้

น. ตัวไหมที่ออกจากฝักมีปีกแล้ว. (ลัทธิ).

แก

ส. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วยซึ่งเป็นผู้ที่สนิทสนม หรือผู้น้อย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๒; (ปาก) คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๓.

แก

น. ชื่อนกชนิด Corvus splendens ในวงศ์ Corvidae รูปร่างคล้ายกา แต่ตัวและปากเล็กกว่า ด้านหลังท้ายทอยสีเทา, อีแก ก็เรียก.

แกร็น

แกน, แกรน

ไม่เจริญเติบโตตามปรกติ (ใช้แก่คน สัตว์ และพืช), เช่น แคระแกร็น

อีแก

ดู แก ๑.

แคระแกร็น

แคะแกน, แคะแกรน, แคระแกน, แคระแกรน

ไม่เจริญเติบโตตามปรกติ (ใช้แก่คน สัตว์ และพืช)

กระบู้กระบี้

ว. บู้ ๆ บี้ ๆ, บุบ, บุบแฟบ.

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

อู้อี้

ว. มีเสียงไม่ชัดเจนอย่างเสียงคนจมูกบี้หรือคนบ่น.

ประแกก

ก. แตกร้าวกัน, วิวาทกัน. (ข. ปฺรแกก ว่า เถียงกัน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ