ค้นเจอ 35 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เอกรินทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรินทร์

น. พญาช้าง, ช้างที่ควรยกย่อง, เช่น เบื้องนั้นบรรลุผู้เผือกกรินทร์ หนึ่งฤๅ. (ลิลิตพยุหยาตรา), ใช้เป็น กเรนทร์ ก็มี. (ส. กรินฺ + อินฺทฺร = กรินทร์ = ช้างใหญ่, ช้างศึก, ช้างพระอินทร์).

กรินทร์

ดู กริน.

เอ

ว. หนึ่ง; เปลี่ยว, เดี่ยว, เช่น เอองค์. (ตัดมาจาก เอก).

เอ,เอ,เอ๊

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความแปลกใจ สงสัย เป็นต้น.

เอดส์

น. กลุ่มอาการและอาการแสดงที่เกิดขึ้นในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันเสื่อมเหตุไวรัส HIV, กลุ่มอาการภูมิคุ้มกันเสื่อม ก็ว่า. (อ. acquired immune deficiency syndrome, acquired immunodeficiency syndrome, AIDS).

เอฬกะ

[เอละกะ] น. แกะ, แพะ. (ป.; ส. เอฑก).

เอกฉันท์

เอกฉัน, เอกะฉันท์

กระลาศรี

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).

เอกนัย

[เอกะ-, เอกกะ-] น. นัยอันหนึ่ง, นัยอันเดียวกัน.

เอตทัคคะ

[เอตะ-] น. ผู้ยอดเยี่ยมในทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ. (ป.).

กเรนทร,กเรนทร์

(กลอน; แผลงมาจาก กรินทร์) น. ช้าง เช่น พลคชคณหาญหัก กเรนทรปรปักษ์ ปราบประลัย. (สมุทรโฆษ).

กระลาพิม

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาพิม พระมาศ กูเออย. (กำสรวล).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ