ค้นเจอ 813 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อับอาย, ละอายใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อดสู

ก. ละอายใจ, อับอายมาก

ละอาย

ก. รู้สึกอายที่จะทำสิ่งไม่ถูกไม่ควร เช่น ละอายที่จะทำผิด, ละอายใจ ก็ว่า.

อับอาย

ว. อายไม่กล้าสู้หน้า, ขายหน้า.

หิริ

[หิหฺริ] น. ความละอายใจ, ความละอายบาป. (ป.; ส. หฺรี).

ขายหน้า,ขายหน้าขายตา

ก. อับอาย.

หิริโอตตัปปะ

[หิหฺริโอดตับปะ] น. ความละอายบาปและความเกรงกลัวบาป, ความละอายใจ. (ป.).

ฉีกหน้า

ก. ทำให้ได้รับความอับอาย.

ยางอาย

น. ความกระดาก, ความละอายใจ, มักใช้ในประโยคปฏิเสธว่า ไม่มียางอาย.

ขายหู

ก. ฟังแล้วละอาย ไม่อยากฟัง.

ใจ

จัย

ใจ

น. สิ่งที่ทำหน้าที่รู้ รู้สึก นึก และคิด เช่น ใจก็คิดว่าอย่างนั้น, หัวใจ เช่น ใจเต้น, ลมหายใจ เช่น กลั้นใจ อึดใจ หายใจ, ความรู้สึกนึกคิด เช่น ใจคด ใจซื่อ; จุดสำคัญของบางสิ่งบางอย่าง เช่น ใจมือ, บริเวณที่ถือว่าเป็นจุดสำคัญของสถานที่ เช่น ใจบ้านใจเมือง.

พร้อมใจ

ก. ร่วมใจ, มีน้ำใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน, เช่น เขาพร้อมใจกันทำงาน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ