ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ขมอย, กุมารา, ลูกกลอน, ลูกขวาน, ลูกบ้าน, ลูกเล่น, ลูกหนุน, ลูกหมาก, ลูกหลวง, เลือดเนื้อเชื้อไข
น. ลูกของลูก; ลูกของพี่หรือของน้อง.
น. ผู้มีอายุคราวลูกหรือหลานที่เป็นญาติห่าง ๆ หรือที่นับว่าเป็นญาติ เช่น เด็ก ๆ เหล่านี้ล้วนเป็นลูกหลานฉันทั้งนั้น; ผู้สืบเชื้อสาย เช่น สมบัติเก่าลูกหลานเก็บรักษาไว้ได้.
[เหฺลน] น. ลูกของหลานที่เป็นลูกของลูกเป็นต้น.
น. ลูกและหลานหลายคน.
น. ลูกของลื่อ, หลานของเหลน.
[ขะมอย] น. หลาน, ลูกหลาน, เช่น ขมอยเมือเฝือแฝกหญ้า ยุงชุมฉ่าฝ่าเหลือบฝูง. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ข. กฺมวย ว่า หลาน, ลูกของพี่หรือของน้อง).
(แบบ) น. เหลน (คือ ลูกของหลานปู่). (ป.).
น. ลูกหลานเจ้านายหรือผู้มีอำนาจ.
(สำ) น. ลูกเจ้านาย, ลูกผู้มีอำนาจ, มีความหมายทำนองเดียวกับ ลูกท่านหลานเธอ.
ก. ทำให้เกิดลูกหลานสืบเนื่องต่อไป.
น. หลานของพระเจ้าแผ่นดิน.
น. หลานปู่, หลานตา. (ป. นตฺตุ).