ค้นเจอ 802 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกหลาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลาน

น. ลูกของลูก; ลูกของพี่หรือของน้อง.

ลูกหลาน

น. ผู้มีอายุคราวลูกหรือหลานที่เป็นญาติห่าง ๆ หรือที่นับว่าเป็นญาติ เช่น เด็ก ๆ เหล่านี้ล้วนเป็นลูกหลานฉันทั้งนั้น; ผู้สืบเชื้อสาย เช่น สมบัติเก่าลูกหลานเก็บรักษาไว้ได้.

เหลน

[เหฺลน] น. ลูกของหลานที่เป็นลูกของลูกเป็นต้น.

ลูก ๆ หลาน ๆ

น. ลูกและหลานหลายคน.

ลืบ

น. ลูกของลื่อ, หลานของเหลน.

ขมอย

[ขะมอย] น. หลาน, ลูกหลาน, เช่น ขมอยเมือเฝือแฝกหญ้า ยุงชุมฉ่าฝ่าเหลือบฝูง. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ข. กฺมวย ว่า หลาน, ลูกของพี่หรือของน้อง).

ปนัดดา

(แบบ) น. เหลน (คือ ลูกของหลานปู่). (ป.).

ลูกท่านหลานเธอ

น. ลูกหลานเจ้านายหรือผู้มีอำนาจ.

ลูกสมภารหลานเจ้าวัด

(สำ) น. ลูกเจ้านาย, ลูกผู้มีอำนาจ, มีความหมายทำนองเดียวกับ ลูกท่านหลานเธอ.

สืบพันธุ์

ก. ทำให้เกิดลูกหลานสืบเนื่องต่อไป.

หลานหลวง

น. หลานของพระเจ้าแผ่นดิน.

นัดดา

น. หลานปู่, หลานตา. (ป. นตฺตุ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ