ค้นเจอ 5,579 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รอง วกส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วก

ก. หักเลี้ยวกลับ เช่น รถเลยที่หมายแล้ววกกลับ, ในบทกลอนใช้แผลงเป็น พก ก็มี.

อุปะ

[อุปะ, อุบปะ] คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า เข้าไป, ใกล้, รอง, เช่น อุปราช อุปนายก. (ป., ส.).

รอง

ก. รับรวมของเหลวหรือสิ่งอื่นที่ไหลตกลงมา เช่น รองนํ้า; ต้านทานคํ้าจุนให้คงอยู่ เช่น รองหัวเข็ม, หนุนให้สูงขึ้น เช่น เอาไม้รองโต๊ะรองตู้, รองรับ เช่น เอาเบาะรองนั่ง เอาผ้ารองมือ. ว. เป็นที่ ๒ โดยตำแหน่ง เช่น รองอธิบดี รองอธิการบดี, ถัดลงมาโดยอายุหรือตำแหน่ง เช่น ตำแหน่งรองลงมา, ด้อยกว่า เช่น เป็นรอง.

รอง

ว. งามสุกใส เช่น รองเรือง.

ฉลอง

[ฉะหฺลอง] ก. จำลอง, รอง, แทน, ช่วย.

วกวน

ก. ลดเลี้ยวไปมา, คดไปคดมา, เช่น ทางเข้าออกวกวน, อ้อมไปอ้อมมา, ย้อนไปย้อนมา, เช่น ให้การวกวน เขียนหนังสือวกวนอ่านไม่เข้าใจ.

สะดวก

สดวก

คดเคี้ยว

ว. คดไปคดมา, ลดเลี้ยว, วกไปวกมา.

พับผ้า

น. เรียกทางหลวงที่วกไปวกมาว่า ทางพับผ้า.

วฤก

[วฺรึก] (แบบ) น. หมาป่า. (ส. วฺฤก; ป. วก).

ชื่อรอง

(กฎ) น. ชื่อประกอบถัดจากชื่อตัว.

มือรอง

น. ผู้มีความสำคัญเป็นคนที่ ๒ รองจากมือแรก, คนที่ลงมือทำเป็นคนที่ ๒ รองจากมือต้น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ