ผลการค้นหา

คนพิการ* *คนพิการ *คนพิการ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,793 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนพิการ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา มนสิการ, วิการ, ขจอก, พิการ, วิรูป, อัปการ

พิการ

ว. เสียอวัยวะมีแขนขาเป็นต้น, เสียไปจากสภาพเดิม, เช่น แขนพิการ ตาพิการ, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ พิกล เป็น พิกลพิการ. (ป., ส. วิการ).
 พจนานุกรมไทย

ง่อยเปลี้ยเสียขา

ว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

วิรูป

ว. น่าเกลียด, พิการ, ไม่น่าดู. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ง่อย

ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

คน

ฅน

ฅ ไม่เคยใช้เขียนคำว่า ฅน

คน

น. มนุษย์.
 พจนานุกรมไทย

คน

ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.
 พจนานุกรมไทย

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.
 พจนานุกรมไทย

เลี้ยงไม่โต

ก. ได้รับบาดเจ็บถึงพิการ แม้จะไม่ตายแต่ก็รักษาให้หายเป็นปรกติไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

ลางเนื้อชอบลางยา

น. ยาอย่างเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง; (สำ) ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

เขยก

[ขะเหฺยก] ก. อาการที่เดินหรือวิ่งด้วยปลายเท้าอย่างคนเท้าเจ็บ, อาการที่เดินหรือวิ่งเอียงไปข้างใดข้างหนึ่งอย่างคนขาพิการ.
 พจนานุกรมไทย

นรชาติ

น. คน, หมู่คน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด