ค้นหา "คนขี้เหงา" ใน คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด

ผลการค้นหา

ขี้

ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว. ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.

พจนานุกรมไทย

คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวด

หมวดตัวอักษร

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้เหงา"

เหงา

เหงา

หงอยเหงา

เหงาปั้นลม

ขี้

เห็นขี้ดีกว่าไส้

เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

ขี้เกียจ

ทุ่ง

เอาไม้สั้นไปรันขี้

งอขี้กล้อง

คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ