ค้นเจอ 53 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขิงดอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขิง

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Zingiber officinale Roscoe ในวงศ์ Zingiberaceae เหง้ามีกลิ่น รสเผ็ด ใช้ประกอบอาหารและทำยาได้, ขิงแกลง หรือ ขิงแครง ก็เรียก.

ดอง

ก. แช่หรือหมักผัก ผลไม้ และสิ่งต่าง ๆ ไว้ในนํ้าส้ม นํ้าเกลือ เป็นต้น เพื่อเก็บรักษาไว้ให้อยู่ได้นาน ๆ เช่น ดองผัก ดองผลไม้ หรือเพื่อไม่ให้เปื่อยเน่า เช่น ดองศพ; โดยปริยายหมายความว่า เก็บหมกไว้นานเกินควร เช่น เอาหนังสือไปดองไว้. ว. เรียกสิ่งที่ดองแล้วนั้น เช่น ผักดอง ยาดอง ศพดอง.

ดอง

น. วิธีห่มผ้าของภิกษุสามเณรอย่างหนึ่งโดยปิดบ่าซ้าย เปิดบ่าขวา เรียกว่า ห่มดอง.

ดอง

(ถิ่น-อีสาน) น. การแต่งงาน เช่น กินดอง = กินเลี้ยงในพิธีแต่งงาน เกี่ยวดอง = เกี่ยวข้องกันโดยการแต่งงาน. ว. เนื่องกันในทางเขยหรือสะใภ้ เช่น เกี่ยวดอง เป็นดองกัน.

ดอง

น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว, กระดองหาย ขอฉาย คันฉาย ดองฉาย หรือ ดองหาย ก็เรียก.

ปรองดอง

ปองดอง

ขิงแกลง,ขิงแครง

[-แกฺลง, -แคฺรง] ดู ขิง.

ขิงก็รา ข่าก็แรง

(สำ) ต่างก็จัดจ้านพอ ๆ กัน, ต่างก็มีอารมณ์ร้อนพอ ๆ กัน, ต่างไม่ยอมลดละกัน.

ของเค็ม

น. ของกินที่หมักหรือดองด้วยเกลือ.

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

แง่ง

น. ส่วนที่งอกเป็นแง่ออกมาจากเหง้าขิงข่ากะทือเป็นต้น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ