ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. บัง เช่น หาที่กำบังฝน, บังอย่างมิดชิด เช่น กำบังกายเข้าไป.
น. ช่อดอกไม้. (ช.).
น. ชื่อว่านต้นดั่งกระชาย หัวเล็ก ๆ ติดกันดั่งกล้วยไข่ ต้นและใบเขียว เนื้อในขาว ใช้สำหรับเป็นว่านกันภัยในทางลัทธิ และกันว่านร้ายต่าง ๆ, ว่านกั้นบัง ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).
น. คูที่ขุดกำบังตัวในเวลารบ.
น. ว่านกั้นบัง. (ดู กำบัง ๓).
น. ที่กำบังตัวทหารที่รักษาการณ์อยู่บนกำแพงป้อม เป็นรูปสี่เหลี่ยม.
(กลอน) ว. โล่ง, ว่าง, เปล่า, ไม่มีเครื่องกำบัง.
น. หลุมที่ใช้สำหรับกำบังภัยทางอากาศ.
น. เครื่องส่องแสงไฟที่มีกำบังไม่ให้เห็นผู้ส่อง.
[ฉะหฺนวน] น. ทางเดินซึ่งมีเครื่องกำบัง ๒ ข้าง สำหรับพระมหากษัตริย์หรือเจ้านายฝ่ายในเสด็จขึ้นลงหรือเข้าออก. ก. กำบัง, คั่น, กั้น.
ก. กำบังกาย, หายตัวไป, เช่น โจนจำบับจำบัง. (ม. คำหลวง มหาราช).
[สะราวอน] น. เครื่องกำบังลูกศร คือ โล่. (ส.).