ค้นเจอ 429 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กลิ่นหอม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หอม

ก. จูบ; ได้รับกลิ่นดี. ว. มีกลิ่นดี, ตรงข้ามกับ เหม็น.

สุคนธรส,สุคันธรส

น. กลิ่นหอม, ของหอม, เครื่องหอม.

เสาวคนธ์

น. ของหอม, เครื่องหอม, กลิ่นหอม.

เสาวคันธ์

น. ของหอม, เครื่องหอม, กลิ่นหอม.

ฉม

น. กลิ่นหอม, เครื่องหอม.

น้ำดอกไม้สด

น. นํ้าที่ลอยดอกมะลิ มีกลิ่นหอม.

น้ำมันจันทน์

น. นํ้ามันที่กลั่นจากไม้จันทน์ มีกลิ่นหอม.

กลิ่น

[กฺลิ่น] น. สิ่งที่รู้ได้ด้วยจมูก คือ เหม็น หอม และอื่น ๆ, บางทีใช้หมายความว่า เหม็น เช่น ของสิ่งนั้นมีกลิ่น.

หมากหอม

น. หมากแห้งที่ป่นเป็นผง ผสมกับเครื่องเทศบางอย่างที่มีกลิ่นหอม ใช้กินควบกับหมากและพลูที่บ้ายปูน หรืออมดับกลิ่นปาก.

หอม

น. (๑) ชื่อไม้ล้มลุกมีหัวหลายชนิดในสกุล Allium วงศ์ Alliaceae กลิ่นฉุน ใช้ปรุงอาหาร เช่น หอมหัวใหญ่ หรือ หอมฝรั่ง (A. cepa L.), หอมหัว หรือ หอมแกง (A. ascalonicum L.) ชนิดหลังนี้มักเรียกผิดเป็น หอมแดง. (๒) ชื่อกล้วยพันธุ์หนึ่งซึ่งกลายมาจากกล้วยป่า (Musa acuminata Colla) ผลยาว กลิ่นหอม ไม่มีเมล็ด.

เสาวรภย์

น. เสารภย์, กลิ่นหอม. (ส.).

เหม็น

มีกลิ่นไม่ดี, ตรงข้ามกับ หอม

วิเศษณ์


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ