ผลการค้นหา

กรฤทธิ์* *กรฤทธิ์ *กรฤทธิ์*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 84 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กรฤทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กรสุทธิ์, ทำฤทธิ์, พฤทธิ์, ฤทธิ์

ฤทธิ์

ฤทธ, ฤทธ์

ฤทธิ์

[ริด] น. อำนาจศักดิ์สิทธิ์, แรงอำนาจ, เช่น เทวดามีฤทธิ์. (ส.; ป. อิทฺธิ).
 พจนานุกรมไทย

กร

[กอน] น. ผู้ทำ, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น กรรมกร เกษตรกร. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

กร

[กอน] น. มือ (มักใช้ในบทประพันธ์); แขน เช่น เจ้างามกรอ่อนดังงวงเอราวัณ. (กลบท). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

กร

[กอน] น. แสง, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น รัชนีกร. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

แผลงฤทธิ์

แผงฤทธิ์

ฐานกรณ์

ฐานกร

กรลุมพาง

[กระ-] (โบ) น. กระลุมพาง, กลองหน้าเดียว, เช่น ปี่จีนโสดสรในใดต่าง ทงงกรลุมพางพอฟงง. (ม. คำหลวง มหาราช).
 พจนานุกรมไทย

นรากร

น. คน, หมู่คน.
 พจนานุกรมไทย

เหาะ

ก. เคลื่อนที่ไปในอากาศด้วยฤทธิ์.
 พจนานุกรมไทย

ล้างยา

ก. ทำลายฤทธิ์ยา, ทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อม, โดยเชื่อกันว่าอาหารหรือผลไม้บางอย่างเมื่อกินเข้าไปแล้วจะทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อมได้.
 พจนานุกรมไทย

กายสิทธิ์

ว. มีฤทธิ์เดชต่าง ๆ อยู่ในตัว.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด