ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กลอน) ว. แขม่ว ๆ เช่น หายใจกระหมอบหอบเต็มที. (คาวี).
[-หฺมอก] น. ไฟ. (ดิกชนารีไทย).
ก. ผิดใจกัน.
ว. ไม่ผ่องใส.
น. ผัวเมียที่อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน, ชายหญิงที่อยู่กินร่วมกันฉันผัวเมีย, คู่เรียงเคียงหมอน ก็ว่า.
น. ผัวเมียที่อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน, ชายหญิงที่อยู่กินร่วมกันฉันผัวเมีย, คู่เคียงเรียงหมอน ก็ว่า.
น. ผู้ที่ชอบเอากฎหมายมาอ้าง, ผู้มักใช้โวหารพลิกแพลงไปในทางกฎหมาย.
น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).
(สำ) น. คนที่พูดพล่อยจนได้รับอันตราย.
(สำ) ก. กระเสือกกระสนดิ้นรน.
ก. ขุ่นเคืองใจ.
ดู พญารากดำ.