ค้นเจอ 39 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*นั่ง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา นั่ง

ผุดลุกผุดนั่ง

ผลุดลุกผลุดนั่ง

ตกที่นั่ง

ก. ตกอยู่ในฐานะ, ตกอยู่ในภาวะ, เช่น ตกที่นั่งลำบาก ตกที่นั่งเสียเงิน.

ทรุดนั่ง

ก. ลดตัวลงนั่ง.

ที่นั่ง

(ราชา) น. อาคารที่ประทับซึ่งตามปรกติอยู่ในพระราชวัง เช่น พระที่นั่งบรมพิมาน พระที่นั่งอัมพรสถาน, อาคารที่เสด็จออกมหาสมาคม เช่น พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย พระที่นั่งอนันตสมาคม พระที่นั่งวโรภาสพิมาน (บางปะอิน), ที่ประทับสำหรับประทับบนพระแท่นราชบัลลังก์ภายใต้เศวตฉัตร เช่น พระที่นั่งพุดตานกาญจนสิงหาสน์ พระที่นั่งภัทรบิฐ, ยานที่ประทับในการเสด็จพระราชดำเนินโดยขบวนแห่ทางบก เช่น พระที่นั่งพุดตานทอง พระที่นั่งราเชนทรยาน, ยานหรือพาหนะที่พระเจ้าแผ่นดินและพระราชินีทรงหรือประทับ เช่น รถพระที่นั่ง ม้าพระที่นั่ง; ก้น, ที่นั่งทับ, ใช้ว่า พระที่นั่ง.

นั่ง

ก. อาการที่หย่อนก้นให้ติดกับพื้นหรือที่รองเช่นเก้าอี้.

นั่งกินนอนกิน

ว. มีความสุขสบายมากโดยไม่ต้องทำมาหากินอะไร.

นั่งขัดตะหมาด

(ปาก) ก. นั่งขัดสมาธิ.

นั่งขัดสมาธิ

[-สะหฺมาด] ก. นั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า, (ปาก) นั่งขัดตะหมาด.

นั่งคุกเข่า

ก. นั่งโดยวิธีย่อเข่าลงให้ติดพื้น แล้วหย่อนก้นลงบนส้นเท้า.

นั่งซัง

ก. เข้าอยู่ในที่ซึ่งไม่มีใครจะทำอันตรายได้แล้ว, ขึ้นซัง ก็ว่า.

นั่งทาง

ก. ดักคอยทำร้ายกลางทาง, นั่งคอยระวังเหตุ.

นั่งทางใน

ก. นั่งเข้าสมาธิเพื่อหยั่งรู้ด้วยพลังจิต.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ