ค้นเจอ 15 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เกศกนก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา เกศินี

เกศ,เกศ-

[เกด, เกดสะ-] (แบบ) น. ผม, ในบทกลอนใช้หมายถึง หัว ก็มี เช่น ก้มเกศ.

กนก

[กะหฺนก] (แบบ) น. ทองคำ เช่น มาลากนก = มาลัยทอง, โดยมากใช้ประกอบเป็นส่วนหน้าของสมาสเช่น กนกนัครา. (สมุทรโฆษ). (ป.; ส.).

เกศพ,เกศวะ

[-สบ, เกสะวะ] ว. ผู้มีผมงาม, ใช้เป็นนามของพระนารายณ์หรือพระกฤษณะซึ่งเป็นอวตารปางหนึ่งของพระนารายณ์. (ส.).

กระนก

[-หฺนก] (โบ; แผลงมาจาก กนก) น. ทองคำ. (ไตรภูมิ). (ดู [[กนก]]).

เกส,เกสา,เกสี

น. เกศ, เกศา, เกศี. (ป.).

พระเกศา,พระเกศ

ผม,เส้นผม

พระเกศา , พระเกศ, พระศก

เส้นผม

ร่างกาย

กุก่อง

(โบ) ว. รุ่งเรือง, สุกใส, เช่น กุก่องกนกมี. (สมุทรโฆษ).

ไรพระเกศ , ไรพระเกศา, ไรพระศก

ไรผม

ร่างกาย

โสม

น. พระจันทร์ เช่น เห็นนางนวลศรีมีโฉม ดังโสมส่องหล้าราศี. (กนกนคร). (ป., ส.).

กระหนก

น. ชื่อแบบลายไทยประเภทหนึ่ง ใช้ผูกเขียนเป็นลวดลาย มีทั้งระบายสี ปิดทองรดนํ้า ปั้น หรือแกะสลักเป็นต้น มีหลายชนิด เช่น กระหนกเปลว กระหนกก้านขด กระหนกเครือ, เดิมเขียนเป็น กนก ก็มี.

กระบอก

น. ดอกไม้, กลีบดอกไม้, เช่น กระบอกทิพย์ผกากวน กาเมศ กูเอย. (นิ. นรินทร์), กว่ากลิ่นกระบอกบง- กชเกศเอาใจ. (เสือโค), ใช้ว่า ตระบอก ก็มี. (เทียบอะหม บฺลอก; ไทยใหญ่ หมอก; ไทยขาว และ ไทยนุง บอก; เขมร ตฺรบก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ