ค้นเจอ 418 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หอมหวาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระเอบ

(กลอน) ว. อร่อย, หอมหวาน, เช่น ลิ้มไล้โอชกระเอบหวาน. (ม. คำหลวง จุลพน).

หวาน

ว. มีรสอย่างรสนํ้าตาล; เพราะ เช่น หวานหู เสียงหวาน, ชุ่มชื่น, ที่รัก เช่น หวานใจ; น่ารักชวนมอง เช่น หน้าหวาน; อ่อนสดใส ในคำว่า สีหวาน; (ปาก) ที่ทำได้ง่าย, ที่ทำได้สะดวก, เช่น เลขข้อนี้หวานมาก. ก. ชำรุดไม่กินเกลียวกัน ในคำว่า เกลียวหวาน.

หวาน

น. ผักหวาน.

หอม

น. (๑) ชื่อไม้ล้มลุกมีหัวหลายชนิดในสกุล Allium วงศ์ Alliaceae กลิ่นฉุน ใช้ปรุงอาหาร เช่น หอมหัวใหญ่ หรือ หอมฝรั่ง (A. cepa L.), หอมหัว หรือ หอมแกง (A. ascalonicum L.) ชนิดหลังนี้มักเรียกผิดเป็น หอมแดง. (๒) ชื่อกล้วยพันธุ์หนึ่งซึ่งกลายมาจากกล้วยป่า (Musa acuminata Colla) ผลยาว กลิ่นหอม ไม่มีเมล็ด.

หอม

ก. จูบ; ได้รับกลิ่นดี. ว. มีกลิ่นดี, ตรงข้ามกับ เหม็น.

หอม

ก. เก็บ, รวบรวม, ในความว่า เก็บหอมรอมริบ.

สุคนธรส,สุคันธรส

น. กลิ่นหอม, ของหอม, เครื่องหอม.

เสาวคนธ์

น. ของหอม, เครื่องหอม, กลิ่นหอม.

เสาวคันธ์

น. ของหอม, เครื่องหอม, กลิ่นหอม.

เครื่องหวาน, เครื่องต้นหวาน

ของหวาน, อาหารหวาน

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

เฌอเอม

ไม้หวาน

เสียงหวาน

น. น้ำเสียงไพเราะนุ่มนวลน่าฟัง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ