ค้นเจอ 42 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลู่อิง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ลู่ทาง, ลู่ออก, ป่อง, ล่อง

อิง

ก. พิง เช่น อิงหมอน; พึ่ง, อาศัย, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ อาศัย เป็น อิงอาศัย.

ลู่

น. ทาง, แนว, ช่อง, มักใช้เข้าคู่กับคำ ทาง เป็น ลู่ทาง, ในทางกีฬาหมายถึงทางวิ่งเป็นแนวเป็นช่อง เช่น วิ่งในลู่ที่ ๑, คู่กับ ลาน.

ลู่

ก. เอนราบเป็นแนวไป ด้วยมีสิ่งอื่นบังคับให้เป็นเช่นนั้น เช่น ต้นสนลู่ไปตามลม, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ผมของเขาพอถูกฝนก็ลู่ลงมาหมด.

ลู่เข้า

(แสง) ก. อาการที่ลำแสงผ่านเลนส์นูนไปแล้วจะเบนเข้าหากัน. (อ. convergent).

ลู่ออก

(แสง) ก. อาการที่ลำแสงผ่านเลนส์เว้าไปแล้วจะถ่างออกจากกัน. (อ. divergent).

พระเขนยอิง, พระขนน

หมอนอิง

เครื่องใช้ทั่วไป

ไหล่ลู่

น. ไหล่ที่ลาดเอียงลงกว่าปรกติ.

บังอิง

น. พนัก. ก. อิง, พิง.

พิง

ก. อิง เช่น ยืนพิงเสา.

ฟีก

(โบ) ก. แฝง; อิง; หลีก.

ขนน

[ขะหฺนน] น. หมอนอิง. (ข. ขฺนล่ ว่า หมอนอิง, ขอนที่ใช้เป็นหมอน).

ประอรประเอียง

ว. งามกรีดกราย, เคล้าพิงอิงเอียง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ